Amortyzacja fabrycznie nowych środków trwałych – kontynuacja

Jeżeli wysokość powyższego 30% odpisu ustalona w pierwszym roku podatkowym, miałaby być niższa od kwoty odpisów amortyzacyjnych jakie mogłyby być dokonane w powyższym roku zgodnie z art. 16k ust. 1 PDOPrU, czyli z zastosowaniem współczynnika 2,0, podatnik może dokonać odpisów przy zastosowaniu stawki z Wykazu stawek amortyzacyjnych dla danego środka trwałego podwyższonej o współczynnik nie wyższy niż 3,0. Należy przy tym pamiętać, że roczną kwotę amortyzacji ustala się w takim przypadku w proporcji do liczby pełnych miesięcy pozostałych do końca roku, liczonych od momentu wprowadzenia środką trwałego do ewidencji. Podobnie jak w przypadku 30% odpisu również i tutaj odpisu amortyzacyjnego można dokonać jednorazowo, nie wcześniej jednak niż w miesiącu, w którym środki trwałe zostały wprowadzone do ewidencji, bądź w równych ratach co miesiąc albo co kwartał.

Przepis art. 16k ust. 4 umożliwia odpisanie w pierwszym roku podatkowym 30% wartości początkowej środka trwałego niezależnie od tego czy środek ten został wprowadzony do ewidencji na początku, w środku, czy też na końcu tego roku. W praktyce, ta preferencyjna metoda amortyzacji przynosić będzie najbardziej wymierne korzyści tym podatnikom, którzy nabywają i wprowadzają środek trwały do ewidencji pod koniec roku podatkowego. W normalnym trybie bowiem, niezależnie od zastosowanej metody amortyzacji, nie dokonaliby oni wyższego odpisu. Trudno jest bowiem wyobrazić sobie przypadek, w którym suma odpisów amortyzacyjnych dokonanych z zastosowaniem współczynnika 2,0 za okres np. 4 ostatnich miesięcy (pierwszego) roku podatkowego przewyższyłaby wartość 30% odpisu jaki mógłby być dokonany w tym roku. Inaczej przedstawia się sprawa w sytuacji nabycia środka trwałego na samym początku danego roku podatkowego. Może się wówczas okazać, że suma odpisów obliczona przy zastosowaniu ww. współczynnika za okres od miesiąca następującego po miesiącu wprowadzenia środka trwałego do ewidencji do końca tego roku podatkowego przewyższa wartość 30% odpisu. W takim przypadku podatnik miałby prawo do naliczania odpisów według współczynnika nie wyższego niż 3,0.

Środki trwałe podlegające amortyzacji wprowadza się do ewidencji najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania. Zasada ta odnosi się oczywiście również do przypadku, gdy podatnik zamierza skorzystać z odpisu określonego w art. 16k ust. 4-6 PDOPrU. W przypadku późniejszego wprowadzenia środka trwałego do ewidencji uznane to będzie za ujawnienie środka trwałego. Przedmiotowy odpis będzie zatem możliwy do dokonania najwcześniej w miesiącu wprowadzenia do ewidencji.

Ponieważ art. 16k ust. 4-6 PDOPrU weszły w życie 5.9.2002 r. przepisy te mają zastosowanie do tych środków trwałych, które zostały wprowadzone do ewidencji począwszy od tego dnia.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>