Amortyzacja środków trwałych używanych sezonowo

Od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych używanych sezonowo odpisów amortyzacyjnych dokonuje sięjedynie w okresie ich wykorzystywania. Przy ustalaniu wysokości odpisu miesięcznego od takich środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych ustawodawca pozostawił podatnikowi do wyboru dwie możliwości:

– 1) wysokość miesięcznego odpisu może być wynikiem podzielenia rocznej kwoty odpisów amortyzacyjnych przez liczbę miesięcy w sezonie: w takim przypadku wysokość odpisów amortyzacyjnych zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów w skali roku podatkowego będzie taka sama jak w przypadku, gdyby dany środek trwały był składnikiem majątkowym wykorzystywanym przez cały rok, a nie sezonowo:

– 2) wysokość miesięcznego odpisu może wynikać z podzielenia rocznej kwoty odpisów amortyzacyjnych przez 12 miesięcy w roku: zastosowanie takiej możliwości ustalania odpisu amortyzacyjnego skutkuje wydłużeniem okresu amortyzacji danego środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej wykorzystywanych sezonowo. Wydłużenie to jest tym większe, im mniej jest miesięcy w sezonie, w którym wykorzystywany jest dany składnik majątkowy.

Przepis powyższy dotyczy środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych używanych sezonowo ze względu na swoją specyfikę albo ze względu na rodzaj i charakter działalności podatnika. Nie dotyczy on tych środków trwałych ewentualnie wartości niematerialnych i prawnych, które z innych względów przez pewien okres nie są przez podatnika wykorzystywane, chyba, że brak użytkowania tych składników majątkowych jest wynikiem zaprzestania przez podatnika określonej działalności. Środki trwałe, które nie są przez podatnika wykorzystywane na skutek zaprzestania przez niego działalności, w której były wykorzystywane nie podlegają bowiem amortyzacji.

Od ujawnionych środków trwałych nieobjętych dotychczas ewidencją, 14 odpisów amortyzacyjnych można dokonywać dopiero, począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji.

Przy dokonywaniu amortyzacji ujawnionych środków trwałych pamiętać jednak należy, że zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 63 lit. b) ustawy, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych nabytych przed 1.1.1995 r. i dotychczas nieujawnionych w ewidencji środków trwałych nie stanowią kosztu uzyskania przychodu, pomimo iż podatnik wprowadzi te składniki majątkowe do ewidencji.

Kontynuacja zasad amortyzacji u podmiotów powstałych z przekształcenia

Podatnicy, którzy powstali z przekształcenia formy prawnej, połączenia lub podziału podmiotu dokonanego na podstawie odrębnych przepisów, z których to przepisów wynika, że w ten sposób powstały przedsiębiorca wstępuje we wszystkie prawa i obowiązki przedsiębiorcy przekształconego, połączonego albo podzielonego, wstępują we wszystkie prawa i obowiązki poprzednika prawnego również w zakresie amortyzacji.

Oznacza to, że podatnicy powstali w powyższy sposób dokonują odpisów amortyzacyjnych z uwzględnieniem dotychczasowej wysokości odpisów oraz kontynuują metodę amortyzacji przyjętą przez przedsiębiorcę przekształconego, podzielonego albo połączonego. Powyższa zasada dotyczy także podmiotów, które przejęły całość lub część innego podmiotu na skutek przekształcenia, podziału albo połączenia.

W omawianym przypadku wartościąpoczątkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych jest wartość początkowa określona w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych przedsiębiorcy przekształcanego, połączonego albo podzielonego.

Zmiana stawki amortyzacyjnej u powyższych podmiotów może być natomiast wynikiem zastosowania współczynników podwyższających dla budynków i budowli używanych w warunkach złych lub pogorszonych, dla maszyn, urządzeń i środków transportu używanych bardziej intensywnie albo wymagających szczególnej sprawności technicznej, ewentualnie dla maszyn i urządzeń poddanych szybkiemu postępowi technicznemu (o ile wystąpią warunki uzasadniające zastosowanie współczynnika podwyższającego).

Omówionej powyżej zasady kontynuacji odpisów amortyzacyjnych nie stosuje się do podziału podmiotów, jeżeli majątek przejmowany na skutek podziału, a w przypadku wydzielenia, pozostający w podmiocie dzielonym, nie stanowi zorganizowanej części przedsiębiorstwa. W takim przypadku odpisów amortyzacyjnych od przejmowanych składników majątkowych dokonuje się na zasadach ogólnych określonych w art. 16i-16m.

Prawnie skuteczne przekształcenie formy prawnej spółki kapitałowej przewidują w pierwszym rzędzie przepisy K.SH. Możliwość zmiany formy prawnej dopuszczają również inne ustawy. Przykładowo, przepisy ustawy z 29.8.1997 r. – Prawo bankowe (Dz.U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665 ze zm.) umożliwiają przekształcenie banku państwowego w spółkę akcyjną.

Połączenie się osób prawnych może nastąpić przede wszystkim na pod- 17 stawie przepisów KSH. Możliwość połączenia osób prawnych przewidują również przepisy innych ustaw, przykładowo art. 18 ustawy z 25.9.1981 r. o przedsiębiorstwach państwowych (Dz.U. z 2002 r. Nr 112, poz. 981 ze zm.).

Podział osób prawnych1. Przepisy KH nie regulowały sposobu po- 18 działu spółek prawa handlowego. W nowym stanie prawnym zasady podziału spółek zostały zawarte w KSH, obowiązującym od 1.1.2001 r. Przepisy normujące podział osób prawnych znajdują się również w innych ustawach, np. w ustawie z 16.9.1982 r. – Prawo spółdzielcze (Dz.U. z 2003 r.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>