Amortyzacja środków trwałych używanych w złych warunkach

W stosunku do budynków i budowli używanych w warunkach pogorszonych można stosować stawki amortyzacyjne podane w Wykazie, podwyższone o współczynnik nie wyższy niż 1,2. Wyjaśnienia dotyczące pogorszonych warunków zawarte są w objaśnieniach do Wykazu.

Za pogorszone warunki używania budynków i budowli uważa się używanie tych środków trwałych pod ciągłym działaniem wody, par wodnych, znacznych drgań, nagłych zmian temperatury oraz innych czynników powodujących przyspieszenie zużycia obiektu.

W stosunku do budynków i budowli używanych w warunkach złych można stosować stawki amortyzacyjne podane w Wykazie, podwyższone o współczynnik nie wyższy niż 1,4. Od 1.1.2000 r. zrezygnowano z wielu innych współczynników, które podatnicy mogli stosować na podstawie § 9 ust. 3 SrTrwR.

Do końca 1999 r. na podstawie powyższych przepisów możliwa była amortyzacja niżej wymienionych środków trwałych przy zastosowaniu współczynników podwyższających, nie wyższych niż podane w Wykazie dla środka trwałego:

– a) dla rurociągów podsadzkowych – 7,0,

– b) dla odwiertów ropy naftowej i gazu ziemnego – 5,0,

– c) dla pomp tłoczących ciecze z zawiesinami, wodą morską, materiałami ściernymi, solanką i innymi substancjami żrącymi, wentylatorów, urządzeń wentylacyjnych i klimatyzacyjnych oraz dmuchaw i ssaw – 4,0,

– d) dla silników powietrznych – 2,5,

– e) dla wykopów górniczych, sztolni, wyrobisk upadowych, szybów i szybików – 2,0,

– f) dla rurociągów przemysłowych i rozdzielczych solanki – 2,0.

Amortyzacja środków trwałych używanych w złych warunkach cz. II

W stosunku do środków trwałych z wyżej wymienionej listy, oddanych do używania przed 1.1.2000 r., których amortyzacja odbywa się z wykorzystaniem odpowiedniego współczynnika, podatnicy mogą kontynuować amortyzację według zasad obowiązujących przed 1.1.2000 r.

Analogicznie, wyjaśnienia dotyczące złych warunków zawarte są również w objaśnieniach do Wykazu. Zgodnie ze znajdującymi się tam wytycznymi, za złe warunki używania budynków i budowli uważa się używanie tych środków trwałych pod wpływem niszczących środków chemicznych, a zwłaszcza, gdy służą one produkcji, wytwarzaniu lub przechowywaniu żrących środków chemicznych. Dotyczy to również przypadków silnego działania na budynek lub budowlę niszczących środków chemicznych rozproszonych w atmosferze, wodzie lub wydzielających się w postaci oparów, których źródłem są inne obiekty znajdujące się w pobliżu.

W przypadku podwyższenia stawek amortyzacyjnych podanych w Wykazie rocznych stawek amortyzacyjnych przy zastosowaniu współczynników podwyższających, należy dla poszczególnych środków trwałych stosować jeden wybrany współczynnik, przez który mnoży się stawkę amortyzacyjną właściwą dla danego środka trwałego, przyjętą z Wykazu stawek amortyzacyjnych.

Budynki i budowle w najmie lub leasingu. Budynki i budowle używa- 7 ne w warunkach złych lub pogorszonych mogą być amortyzowane z wykorzystaniem współczynników podwyższających również w przypadku najmu, dzierżawy lub leasingu operacyjnego danego budynku lub budowli, a więc w sytuacji, gdy podatnik oddał do odpłatnego używania znajdujące się w jego ewidencji środki trwałe. Przepis odnosi się bowiem nie do podatnika, ale do przedmiotowego budynku lub budowli, które są wykorzystywane w warunkach złych lub pogorszonych. Prawo do zastosowania współczynników podwyższających wynika przede wszystkim z analizy art. 16ł ust. 4 PDOPrU.

Podatnik nie ma prawa do zastosowania współczynników podwyższających

Od środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, przekazanych do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze, odpisów amortyzacyjnych dokonują podatnicy, którzy zaliczają te środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne do składników majątku, z tym że wówczas odpisów amortyzacyjnych dokonują odpowiednio wynajmujący (wydzierżawiający, finansujący) albo korzystający na zasadach określonych w art. 16h-16k i 16m PDOPrU, a więc z możliwością zastosowania współczynników podwyższających, indywidualnych stawek amortyzacyjnych, metody degresywnej, o ile oczywiście wystąpią przesłanki uzasadniające zastosowanie odpowiednich przepisów.

Przed 1.1.2000 r. możliwość ta nie była jednak oczywista. Co więcej przeważał pogląd, że pomimo iż faktyczne użytkowanie budynków odbywa się w warunkach złych lub pogorszonych, podatnik nie ma prawa do zastosowania współczynników podwyższających. Wynikało to z przyjęcia in- terpretacji, zgodnie z którą podatnik (w którego ewidencji znajdują się przedmiotowe budynki lub budowle) wykorzystywał te środki trwałe w ten sposób, że oddał je do odpłatnego korzystania. „Poprzez określenie »używanie« należy rozumieć nie tylko faktyczne korzystanie, ale i czerpanie korzyści z takiej rzeczy lub prawa. W języku polskim »używać« znaczy tyle co »robić z czegoś pożytek, spożytkować coś«. Używanie środka trwałego może więc polegać także na oddaniu do odpłatnego korzystania i czerpaniu z tego pożytków” (Z. Huszcz, Stosowanie amortyzacji degresywnej przedmiotu leasingu przez leasingodawcę, Dor.Podat. 1998/3/11).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>