Cesja wierzytelności leasingowej

Przepis art. 17k jest ilustracją wpływu zwyczaju podatkowego w Polsce na stanowione prawo podatkowe. Przez wiele lat – podobnie jak wiele innych kwestii związanych z leasingiem – skutki podatkowe cesji wierzytelności były przedmiotem kontrowersji. Spór dotyczył momentu powstania przychodu finansującego w razie sprzedaży wierzytelności bankowi i uzyskania w momencie sprzedaży ceny wierzytelności, pomniejszonej o dyskonto. W prawie polskim nie było przepisów, które pozwalałyby na wyłączenie z przychodów finansującego kwot otrzymanych od banku z tytułu sprzedaży wierzytelności w momencie otrzymania (lub wymagalności) tych kwot.

Ze względu na to, że finansujący korzystali z kredytów bankowych w celu -nomen omen- sfinansowania operacj i leasingowych, to uznanie za przychód kwot należnych z tytułu sprzedaży wierzytelności powodowało dla nich niekorzystne skutki podatkowe. Finansujący stosowali więc zwyczaj podatkowy, który polegał na uznaniu za przychód kwot z tytułu sprzedaży wierzytelności dopiero w części i w terminie zapadalności poszczególnych rat leasingowych. Zwyczaj ten powoli zdobywał sobie uznanie także administracji skarbowej, przy braku przepisów prawa, które sankcjonowałyby taką praktykę. Zwieńczeniem tego procesu stało się potwierdzenie przez ustawodawcę w art. 17k istniejącego zwyczaju.

Instytucja art. 17k jest instytucją wyjątkową, do jej zastosowania konieczne jest łączne spełnienie kilku warunków, w tym sprzedaż może dotyczyć jedynie wierzytelności, nie może być połączona ze sprzedażą przedmiotu leasingu. Zapis ten powoduje, że finansujący nadal pozostaje stroną umowy leasingu i nadal ciążą na nim obowiązki, wynikające z tej umowy (w szczególności – obowiązek zapewnienia korzystającemu niezakłóconego korzystania z rzeczy).

Podkreślenia wymaga, że przepis ten ma zastosowanie wyłącznie do sprzedaży wierzytelności z tytułu umowy spełniającej warunki art. 17b ust. 1. Regulacja ta nie stosuje się do umów, o których mowa w art. 17foraz do leasingu gruntów.

Cesja wierzytelności nie powinna w żaden sposób wpłynąć na sytuację korzystającego. Nie powinna naruszać postanowień umowy, poza tym, że płatności korzystającego wynikające z umowy po dniu cesji dokonywane będą na rzecz cesjonariusza. Zgodnie z art. 509 KC, zmiana wierzyciela nie wymaga zgody dłużnika.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>