Fabrycznie nowe środki trwałe

Preferencyjnym zasadom amortyzacji mogą podlegać wyłącznie „fabrycznie nowe” środki trwałe zaliczane do grup 3-6 KŚT. Dotyczy to zatem następujących składników majątku:

– grupa 3 „Kotły i maszyny energetyczne”,

– grupa 4 „Maszyny, urządzenia i aparaty ogólnego zastosowania”,

– grupa 5 „Specjalistyczne maszyny, urządzenia i aparaty”,

– grupa 6 „Urządzenia techniczne”.

Preferencyjne zasady amortyzacji nie obejmują tym samym budynków i lokali (grupa 1 KŚT): środków transportu (grupa 7 KŚT): narzędzi, przyrządów, ruchomości i wyposażenia (grupa 8 KŚT).

Pojęcie „fabrycznie nowe” nie jest definiowane ani przez ustawę z 27.7.2002 r. o zmianie PDOPrU, ani przez dotychczasowe przepisy PDOPrU. Zgodnie z wyjaśnieniami MF, aby środki trwałe można było uznać za fabrycznie nowe, powinny pochodzić bezpośrednio od producentów lub od podmiotów bezpośrednio uczestniczących w ich obrocie. Przyśpieszona metoda amortyzacji może być stosowana również do środków trwałych wytworzonych we własnym zakresie, pod warunkiem że mieszczą się w grupach 3-6 KŚT (niepubl., Rz. 2003/12/04).

Wartość początkowa fabrycznie nowych środków trwałych. Artykuł 16k ust. 4-6 PDOPrU nie zawiera szczególnych uregulowań dotyczących sposobu ustalania wartości początkowej dla środków trwałych amortyzowanych przy zastosowaniu nowych preferencyjnych zasad amortyzacji w pierwszym roku podatkowym, co oznacza, że przy określaniu wartości początkowej takich środków zastosowanie znajduje art. 16g PDOPrU. Zgodnie z ust. 3 tego artykułu, w przypadku nabycia środka trwałego wartością początkową jest cena nabycia (rozumiana jako kwota należna zbywcy) powiększona o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego do używania i pomniejszone o VAT.

Wartość początkowa fabrycznie nowego środka trwałego może podlegać, tak jak w przypadku innych środków trwałych, korektom (podwyższeniu) na podstawie art. 16g ust. 13 PDOPrU. Zwiększenie wartości początkowej o wydatki poniesione w związku z ulepszeniem środka trwałego w okresie od dnia przekazania tego środka do używania do końca pierwszego roku podatkowego powoduje zwiększenie podstawy dokonywania odpisów amortyzacyjnych w następnych latach podatkowych. Nie jest jasne natomiast czy wydatki takie nie powinny wpływać na wysokość preferencyjnego odpisu w pierwszym roku podatkowym. Chociaż można znaleźć przesłanki za przyjęciem takiego stanowiska, w praktyce zwiększenie odpisu w pierwszym roku podatkowym o przedmiotowe wydatki może okazać się niemożliwe do wykonania. W przypadku bowiem, gdy odpis od fabrycznie nowego środka trwałego zostanie dokonany jednorazowo np. w pierwszym możliwym do dokonania takiego odpisu miesiącu, a wydatki na ulepszenie poniesione zostaną w miesiącach następnych, brak jest po prostu mechanizmu określającego zasady odpisania, jeszcze w tym pierwszym roku podatkowym, równowartości takich wydatków.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>