Maksymalna wysokość indywidualnych stawek amortyzacyjnych

Możliwość zastosowania indywidualnych stawek amortyzacyjnych nie 6 oznacza jednak zupełnej dowolności przy ustalaniu przez podatnika wysokości rocznego odpisu amortyzacyjnego. Okres amortyzacji środków trwałych przy zastosowaniu indywidualnych stawek nie może być bowiem krótszy niż:

– 1) dla środków trwałych zaliczonych do grupy 3-6 i 8 KŚT, a więc wszelkiego rodzaju maszyn i urządzeń oraz wyposażenia:

– a) 24 miesiące – gdy wartość początkowa tych środków nie przekracza 25 000 zł,

– b) 36 miesięcy – gdy wartość początkowa tych środków jest wyższa od 25 000 zł i nie przekracza 50 000 zł,

– c) 60 miesięcy – w pozostałych przypadkach,

– 2) dla środków transportu, w tym samochodów osobowych – 30 miesięcy,

– 3) dla budynków (lokali) i budowli -10 lat, z wyjątkiem budynków wymienionych w rodzajach 103 i 109 KŚT, budynków handlowo-usługowych, innych budynków niemieszkalnych) oraz trwale związanych z gruntem kiosków o kubaturze do 500 m3, domków kempingowych, budynków zastępczych,

– 4) dla wyżej wymienionych budynków, kiosków, domków kempingowych – 36 miesięcy.

Z dniem 1.1.2003 r. ograniczeniu, w stosunku do poprzedniego stanu, uległ zakres przedmiotowy stosowania 36-miesięcznego okresu amortyzacji. Może być on zastosowany do budynków handlowo-usługowych (rodzaj 103 KŚT), innych budynków niemieszkalnych (rodzaj 109 KŚT) oraz niewielkich budynków trwale związanych z gruntem typu kioski, domki kempingowe, budynki zastępcze.

Komentowany przepis, w brzmieniu obowiązującym w 2001 i 2002 r. umożliwiał zastosowanie 36-miesięcznego okresu amortyzacji do znacznie szerszego kręgu przedmiotowego. Chodzi tu o budynki wymienione w poz. 02 Wykazu stawek amortyzacyjnych w brzmieniu obowiązującym do 31.12.2002 r., w szczególności budynki przemysłowe, handlowo-usługowe, budynki związane z transportem i łącznością (z pewnymi wyjątkami), budynki produkcyjne, usługowe i gospodarcze dla rolnictwa (grupa 10 KŚT). Zmiana art. 16j ust. 1 pkt 3 PDOPrU od 1.1.2003 r. zniosła zatem najbardziej korzystne z wszelkich możliwych zasady amortyzacji. Nie trudno jest bowiem wyobrazić sobie jak korzystne podatkowo było amortyzowanie w okresie 3 lat, np. wartego kilka milionów złotych budynku przemysłowego. Zgodnie z przepisami przejściowymi ustawy z 27.7.2002 r. o zmianie PDOPrU 36-miesięczny okres amortyzacji będzie miał zastosowanie do powyższych budynków w sytuacji, jeśli zostały one wprowadzone do ewidencji do 31.12.2002 r.

Artykuł 16j nie określa liczbowo minimalnej i maksymalnej wysokości indywidualnych stawek amortyzacyjnych, ale ustala minimalne okresy amortyzacji. W ten sposób podatnik może wyliczyć maksymalną wysokość stawek amortyzacyjnych. Poza tym podatnik jest uprawniony do zastosowania stawek w wysokości ustalonej samodzielnie, o ile tylko nie powodują one skrócenia okresu amortyzacji poniżej minimalnego okresu stosowania indywidualnych stawek amortyzacyjnych.

Powyższy artykuł daje podatnikowi, w określonych sytuacjach, możliwość skrócenia okresu amortyzacji w odniesieniu do okresu wynikającego z zastosowania stawek amortyzacyjnych z Wykazu, nie uprawnia natomiast do wydłużenia tego okresu poprzez zastosowanie indywidualnych stawek amortyzacyjnych.

Wydłużenie okresu amortyzacji jest bowiem możliwe jedynie na zasadach określonych w art. 16i ust. 5. Wymienione w pkt 1 lit. a) i b) komentowanego artykułu kwoty: 25 000 zł i 50 000 zł podlegają aktualizacji zgodnie z art. 15 ust. 5 PDOPrU, tj. jeżeli wskaźnik wzrostu cen nakładów inwestycyjnych w okresie trzech kwartałów w roku poprzedzającym rok podatkowy w stosunku do analogicznego okresu roku ubiegłego przekroczy 10%, to Minister Finansów wykona delegację ustawową i określi, w drodze rozporządzenia, powyższe zaktualizowane kwoty.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>