Odłączenie części składowej lub peryferyjnej – dalszy opis

Jeżeli odłączona część składowa lub peryferyjna zostanie następnie przyłączona do innego środka trwałego, to w miesiącu połączenia podatnik będzie mógł zwiększyć wartość początkową tego innego środka o równowartość wyżej określonej różnicy. Odpisy amortyzacyjne od tak zwiększonej wartości początkowej środka naliczane będą j ednak od miesiąca następnego. Artykuł 16g ust. 17 PDOPrU nie przewiduje żadnych ograniczeń czasowych jeśli chodzi o przyłączenie do środka trwałego odłączonej uprzednio od innego środka części składowej lub peryferyjnej. Powoduje to, że niezależnie od tego czy część ta zostanie przyłączona, przykładowo, w miesiącu, w którym nastąpiło odłączenie czy też po dwóch latach, wartość początkowa ulegnie zwiększeniu o kwotę ww. różnicy.

Ustawodawca, określając charakter odłączenia części składowej lub peryferyjnej od danego środka trwałego, posługuje się terminem „trwałe” (odłączenie), nie podaje jednak definicji tego pojęcia. Jednocześnie, w ust. 17 komentowanego artykułu, wskazuje na możliwość przyłączenia takiej części do innego środka trwałego. Rozstrzygając kwestię, kiedy mamy do czynienia z trwałym odłączeniem, należy mieć na uwadze przyczynę odłączenia i zamiar podatnika. Jeżeli podatnik odłącza ww. część z zamiarem sprzedaży tej części lub przyłączenia do innego środka trwałego albo gdy przyczyną odłączenia jest fakt, że część ta przestała spełniać oczekiwane od niej (w danym okresie) funkcje (i będzie w związku z tym zastąpiona bardziej nowocześniejszą) można mówić o trwałym odłączeniu, nawet jeśli, po jakimś czasie podatnik uzna za racjonalne i ekonomicznie uzasadnione ponowne przyłączenie tej części do tego środka trwałego.

Odłączenie części składowej lub peryferyjnej od środka trwałego i przyłączenie jej do innego umożliwia szybsze jej zamortyzowanie w sytuacji, gdy środek, do którego jest ona przyłączona podlega przyśpieszonej amortyzacji, tj. gdy, w przeciwieństwie do środka od którego ją odłączono, ten inny środek jest amortyzowany z zastosowaniem podwyższonych lub indywidualnych stawek.

Wartość początkowa praw majątkowych i korekta wartości początkowej

Wartość początkową praw majątkowych, w tym licencji i autorskich praw majątkowych, stanowi cena nabycia tych praw. Jeżeli wynagrodzenie (opłaty) wynikające z umowy licencyjnej albo z umowy o przeniesienie innych praw majątkowych jest uzależnione od wysokości przychodów z licencji lub praw uzyskanych przez licencjobiorcę albo nabywcę, przy ustalaniu wartości początkowej praw majątkowych, w tym licencji, nie uwzględnia się tej części wynagrodzenia. W praktyce mogą wystąpić dwie sytuacje:

– 1) licencja jest uzależniona np. tylko od obrotu i wynosi X% od obrotu: w takim przypadku opłaty są zaliczane bezpośrednio w koszty,

– 2) licencja jest uzależniona np. od obrotu, ale za udostępnienie licencji należna jest jako pierwsza opłata (niezależnie od obrotu) określona kwota: w takiej sytuacji omawiana opłata i inne koszty związane z nabyciem licencji stanowią wartość niematerialną i prawną podlegającą amortyzacji, natomiast ta część, która jest uzależniona wyłącznie od obrotu zostaje bezpośrednio zaliczana w koszty.

Zgodnie ze stanem obowiązującym w latach 2001-2002, jeżeli wartość początkowa środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych została ustalona niezgodnie z przepisami ust. 1-14 komentowanego artykułu, podatnik dokonywał korekty tej wartości początkowej. Korekta wartości początkowej powodowała w każdym przypadku obowiązek odpowiedniej zmiany wysokości dokonanych odpisów amortyzacyjnych oraz należnego podatku za poszczególne okresy sprawozdawcze, poczynając od miesiąca następującego po miesiącu oddania do używania lub ulepszenia środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej.

W przypadku, gdy korekta wartości początkowej środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej polegała na zmniejszeniu tej wartości początkowej, a więc na zmniej szeniu wysokości odpisów amortyzacyjnych zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów, podatnik był zobowiązany wyliczyć należne odsetki od zaległości podatkowej od miesiąca następującego po miesiącu oddania do używania lub ulepszenia środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej, tj. od dnia płatności podatku za ten miesiąc.

Z 1.1.2003 r. omawiany powyżej art. 16g ust. 15 przestał obowiązywać. Skreślenie tego przepisu nie oznacza jednak pozbawienia podatnika uprawnienia do skorygowania wartości początkowej, a w ślad za tym dokonanych odpisów amortyzacyjnych. Takie uprawnienie wynika bowiem z art. 8la w związku z art. 81 OrdPU, zgodnie z którym podatnik może skorygować uprzednio złożone zeznania (deklaracje) jeśli wykazał w nich zobowiązanie podatkowe nienależnie lub w wysokości większej od należnej i wpłacił zadeklarowany podatek albo wykazał takie zobowiązanie w wysokości niższej od należnej albo kwotę nadpłaty lub zwrotu podatku w wysokości większej od należnej.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>