Odłączenie części składowej lub peryferyjnej

W praktyce może mieć miejsce również taka sytuacja, w wyniku której dany środek trwały nie zostanie ulepszony, ale wręcz odwrotnie – pewien jego element zostanie odłączony od tego składnika majątkowego. Do 31.12.2002 r. przepisy o amortyzacji nie uwzględniały takiego przypadku. W literaturze przedmiotu utrwaliła się teza, że należy w takiej sytuacji przyjąć, że Jeżeli w wyniku odłączenia danej części składowej środek trwały nie traci przymiotu kompletności i zdatności do użytku – wyłączenie tego elementu (elementów) automatycznie nie wywołuje konsekwencji w postaci utraty przez niego przymiotu środka trwałego. (…) Wartość początkowa- dla celów amortyzacji -powinna zostać pomniejszona o wartość nieumorzonej części odłączonego elementu środka trwałego (w miesiącu, w którym nastąpiło odłączenie), a dokonywanie odpisów amortyzacyjnych od nowej wartości powinno nastąpić od miesiąca następującego po tym, w którym dokonano odłączenia (/. Ożóg, Zasady ustalania wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, PP 2000/2/5). Wprowadzając, od 1.1.2003 r., stosowne przepisy (ust. 16 i 17) w tym aspekcie ustawodawca wykorzystał założenia wynikające z powyższej tezy. W sytuacji zatem, gdy nastąpi trwałe odłączenie części składowej lub peryferyjnej od środka trwałego to wartość początkowa tego środka ulega zmniejszeniu. Zmniejszenie ma miejsce w miesiącu następującym po miesiącu odłączenia. Oznacza to, że w miesiącu odłączenia, nawet jeśli nastąpi ono na początku miesiąca, odpisy amortyzacyjne dokonywane są jeszcze od wartości początkowej uwzględniającej wartość odłączonej części. Z początkiem następnego miesiąca wartość początkowa środka trwałego pomniejszana jest o różnicę pomiędzy ceną nabycia (kosztem wytworzenia) odłączonej części a sumą dokonanych w okresie połączenia odpisów amortyzacyjnych przypadających na tę część obliczoną przy zastosowaniu metody amortyzacji i stawki stosowanej dla amortyzacji środka trwałego. Przy określeniu wartości zmniejszenia usta- wodawca definiuje jako odjemną cenę nabycia lub koszt wytworzenia. Może tu zatem powstać wątpliwość odnośnie określenia wartości odjemnej w sytuacji, gdy odłączona część składowa lub peryferyjna zostały wniesione w formie aportu – nie można tu bowiem mówić o cenie nabycia czy koszcie wytworzenia, lecz o wartości takich części ustalonej przez podatnika, nie wyższej jednak od wartości rynkowej z dnia nabycia. Nie wydaje się, aby ustawodawca, stanowiąc art. 16g ust. 16 i 17 PDOPrU, chciał dokonać jakichkolwiek ograniczeń zakresu przedmiotowego tych przepisów, w zależności od sposobu nabycia części składowej.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>