Odpisy amortyzacyjne w kolejnych latach podatkowych

Zgodnie 11 z art. 16k ust. 6 PDOPrU, po skorzystaniu przez podatnika z preferencyjnego odpisu amortyzacyjnego, w następnym roku podatkowym podatnik uprawniony jest do dokonywania odpisów amortyzacyjnych przy zastosowaniu bądź metody degresywnej, zgodnie z art. 16k ust. 1, bądź liniowej, zgodnie z art. 16i PDOPrU.

W przypadku wyboru metody degresywnej podatnik ustala podstawę amortyzacji – stosownie do art. 16k ust. 1 ustawy – na początku każdego z kolejnych lat podatkowych. Podstawa taka odpowiada różnicy pomiędzy wartością początkową a odpisami dokonanymi w latach poprzednich, przy czym podstawa amortyzacji w roku następującym po roku, w którym podatnik dokonał preferencyjnego odpisu, określa się w wysokości wartości początkowej „a więc bez pomniejszania jej o odpisy dokonane w pierwszym roku podatkowym” (Komunikat MF z 7.11.2002 r.). Zgodnie z art. 16g ust. 13 ustawy uwzględnia ona również ewentualne zwiększenia wartości początkowej dokonane od dnia przekazania środka trwałego do użytkowania. Począwszy od roku podatkowego, w którym roczna kwota amortyzacji miałaby być niższa od rocznej kwoty amortyzacji obliczonej przy zastosowaniu metody liniowej według stawek z Wykazu, podatnicy dokonują dalszych odpisów amortyzacyjnych według metody liniowej przy zastosowaniu stawek z Wykazu. Podstawą do obliczenia odpisów metodą liniową jest wartość początkowa środka trwałego (w momencie wprowadzenia do ewidencji) powiększona o wartość dokonanych ulepszeń.

W przypadku dokonywania amortyzacji w następnych po pierwszym latach podatkowych na zasadach określonych w art. 16i PDOPrU podatnik może zastosować metodę liniową przy zastosowaniu stawek z Wykazu rocznych stawek amortyzacyjnych lub stawek podwyższonych. Podstawę dokonywania takich odpisów również stanowić będzie wartość początkowa środka trwałego (w momencie wprowadzenia do ewidencji) powiększona o wartość dokonanych ulepszeń.

Zasady amortyzacji określone w art. 16k ust. 4-6 PDOPrU mogą, ale nie muszą być zastosowane przez podatnika-stanowią one bowiem uprawnie- nie podatnika. Jeżeli podatnik nie chce z takiego uprawnienia skorzystać, wówczas dokonuje on odpisów amortyzacyjnych od przedmiotowych środków trwałych według zasad ogólnych – metodą liniową, degresywną albo, o ile zachodzą określone okoliczności, metodą liniową z zastosowaniem stawek podwyższonych.

Podsumowując, ustawodawca wprowadzając do art. 16k PDOPrU ust. 4-6 wprowadził nową kategorię (metodę) odpisów amortyzacyjnych. Preferencyjny charakter tej metody amortyzacji przejawia się nie tylko w rozmiarze możliwego odpisu amortyzacyjnego (co najmniej 30% wartości początkowej środka trwałego), jaki można dokonać w roku podatkowym, w którym dany środek trwały wprowadzono do ewidencji ale również w relatywnej swobodzie wyboru terminu i sposobu dokonania takiego odpisu, w tym możliwości dokonania go jednorazowo.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>