Ogólne zasady rozliczania zaliczek na podatek cz. II

Zaliczkę na podatek za poszczególne miesiące roku podatkowego, poza pierwszym i ostatnim, oblicza się w sposób następujący: Wyrok NSA z 11.5.2000 r. (III SA 1230/99, LEX 45368): „Skoro zatem zaliczka traci byt prawny z końcem roku podatkowego, to orzekanie o niej po zakończeniu roku podatkowego w świetle obowiązujących przepisów prawnych pozbawione jest podstaw prawnych”.

– 1) ustala się dochód osiągnięty od początku roku podatkowego do końca miesiąca, za który oblicza się zaliczkę, według zasad określonych w ustawie (patrz komentarz do art. 7),

– 2) z tak obliczonego dochodu wyłącza się dochody wolne od podatku, potrąca się odpowiednią część ewentualnej straty z lat ubiegłych, dokonuje się dopuszczalnych odliczeń od dochodu, otrzymując w ten sposób podstawę opodatkowania,

– 3) od otrzymanej podstawy opodatkowania oblicza się podatek według obowiązującej stawki, pomniejsza się go o dopuszczalne odliczenia i zwolnienia oraz powiększa o obowiązkowe doliczenia, otrzymując w ten sposób kwotę podatku należnego za okres od początku roku podatkowego do końca miesiąca, za który oblicza się zaliczkę,

– 4) od powyższej kwoty odejmuje się kwotę zaliczek należnych (a nie faktycznie uiszczonych) za poprzednie miesiące roku podatkowego. Tak uzyskana różnica stanowi kwotę zaliczki należnej za dany miesiąc.

W pierwszym miesiącu roku podatkowego kwota należnej zaliczki jest równa kwocie podatku należnego. Zaliczka należna za ostatni miesiąc roku podatkowego jest uiszczana w wysokości takiej, jak zaliczka za miesiąc poprzedni, bez względu na wysokość dochodu (straty) osiągniętego przez podatnika w całym roku podatkowym. Ewentualne różnice są niwelowane w rozliczeniu rocznym (patrz komentarz do art. 27).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>