Podział raty leasingowej

Interesujący jest zapis art. 17f ust. 2. Wynika bowiem z niego uprawnie- 3 nie stron do dowolnego kształtowania w każdej z rat leasingowych proporcji pomiędzy składnikami raty neutralnymi podatkowo oraz składnikami zaliczanymi do kosztów uzyskania przychodów oraz do przychodów, odpowiednio u każdej ze stron umowy. Konsekwencjąjest umożliwienie stronom dowolnego (w granicach określonych jedynie przez przyjętą wartość początkową przedmiotu leasingu) wpływania na wielkość dochodu podlegającą opodatkowaniu, w zależności od spodziewanego dochodu strony mogą bowiem niemal dowolnie generować koszty lub sprawiać, że przychód w miesiącu będzie wolny od podatku. Brak jest przy tym przepisów stojących na przeszkodzie umówieniu się przez strony, że rata leasingowa składać się będzie w danym miesiącu w całości ze spłaty wartości przedmiotu leasingu lub wyłącznie ze spłaty odsetek. Przychód i koszt po upływie okresu umowy:

– 1. Jeżeli są spełnione warunki, o których mowa w art. 17f ust. 1, i po upływie podstawowego okresu umowy leasingu finansujący przenosi na korzystającego własność środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych będących przedmiotem tej umowy:

– 1) przychodem ze sprzedaży środków trwałych łub wartości niematerialnych i prawnych jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie sprzedaży, także wtedy, gdy odbiega ona znacznie od ich wartości rynkowej,

– 2) do kosztów uzyskania przychodów nie zalicza się wydatków poniesionych przez finansującego na nabycie lub wytworzenie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych stanowiących przedmiot umowy leasingu: kosztem są jednak te wydatki pomniejszone o spłatę wartości początkowej, o której mowa w art. 17a pkt 7.

– 2. Jeżeli są spełnione warunki, o których mowa w art. 17f ust. 1, i po upływie podstawowego okresu umowy leasingu finansujący oddaje korzystającemu do dalszego używania środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, będące przedmiotem umowy, przychodem finansującego i odpowiednio kosztem uzyskania przychodów korzystającego są opłaty ustalone przez strony, także wtedy, gdy odbiegają znacznie od wartości rynkowej.

Zgodnie z komentowanym przepisem po zakończeniu podstawowego okresu umowy leasingu określonej w art. 17f finansujący ma prawo do:

– 1) przeniesienia własności przedmiotu leasingu na korzystającego po cenie znacznie niższej od wartości rynkowej lub

– 2) oddania korzystającemu przedmiotu leasingu do dalszego używania za czynsz, którego wysokość może odbiegać znacząco od cen rynkowych.

Finansujący może również, zgodnie z art. 17h, przenieść własność przedmiotu leasingu na osobę trzecią. Przepis art. 17g stanowi swoistą kontynuację art. 17f. Dopiero bowiem zestawienie stosunkowo nieatrakcyjnej regulacji art. 17f (w zakresie kosztów uzyskania przychodów) z przewidującym znaczne korzyści podatkowe art. 17g sprawia, że umowa leasingowa zawarta na podstawie art. 17f staje się atrakcyjna podatkowo.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>