Rozporządzenie przedmiotem leasingu po zakończeniu umowy

Przepis art. 17c reguluje zagadnienie, które w poprzednim stanie prawnym (do 1.10.2001 r.) budziło kontrowersje. Najwięcej sporów pomiędzy podatnikami (stronami umów leasingowych) a organami podatkowymi wywoływało bowiem określanie ceny, za jaką następowało przeniesienie własności przedmiotu leasingu po zakończeniu umowy leasingu. Przepis art. 17c stanowi wyraz uznania zasady, że specyfika umowy leasingu i wynikające z niej wzajemne zobowiązania stron takiej umowy, uzasadniają, w przedmiocie ustalenia ww. ceny, odejście od ogólnej zasady prawa podatkowego przenoszenia własności rzeczy lub praw po cenie rynkowej, zgodnie z art. 14 PDOPrU.

Zawarcie umowy leasingu na warunkach określonych w art. 17b nie daje zasadniczo w trakcie jej trwania żadnych szczególnych preferencji podatkowych, które mogłyby czynić taką umowę atrakcyjniejszą niż umowa najmu czy dzierżawy. Z odmienną sytuacją natomiast mamy do czynienia po zakończeniu podstawowego okresu takiej umowy. Wówczas strony mogą skorzystać z pewnego rodzaju preferencji podatkowych przewidzianych w komentowanym i następnych przepisach (art. 17c-17e).

Ustawodawca przewidział w przepisach podatkowych trzy sposoby rozporządzenia przedmiotem leasingu po zakończeniu umowy. I tak, po zakończeniu podstawowego okresu umowy może mieć miejsce:

– 1) przeniesienie własności przedmiotu leasingu na korzystającego,

– 2) oddanie przedmiotu leasingu w dalsze użytkowanie korzystającemu albo

– 3) przeniesienie własności przedmiotu leasingu na osobę trzecią.

W szczególności w dwóch pierwszych powyższych przypadkach przewidziane zostały specjalne, korzystne dla stron umowy leasingu, regulacje podatkowe. Warunki i konsekwencje podatkowe dalszego użytkowania przedmiotu leasingu zostały określone w art. 17e, natomiast konsekwencje podatkowe związane z przeniesieniem własności przedmiotu leasingu na rzecz osoby trzeciej reguluje art. 17d.

Przepis art. 17c umożliwia finansującemu przeniesienie własności przed- 3 miotu leasingu po zakończeniu podstawowego okresu leasingu na korzystającego za cenę znacznie niższą niż cena rynkowa. Wynika to z odzyskania przez finansującego w kwocie opłat leasingowych wartości nakładów poniesionych przez niego na nabycie przedmiotu leasingu. Cena sprzedaży określana jest przez strony. Co do zasady (pomijając jednak aspekt podatkowy – patrz niżej), cena ta może być dowolna. W sytuacji gdy cena ta jest niższa od hipotetycznej wartości netto przedmiotu leasingu, ustawodawca wskazuje, iż przychód finansującego z tytułu sprzedaży przedmiotu leasingu określany jest wówczas według zasad z art. 14.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>