Stawka podatkowa i ich ewolucja

Stawka podatku dochodowego od osób prawnych jest stawką liniową. Niezależnie od wysokości dochodu, czy też bardziej precyzyjnie – podstawy opodatkowania, podatnik podatku dochodowego od osób prawnych odprowadza na rzecz budżetu stałą, procentowo określoną, część wypracowanego przez siebie dochodu.

Stawka podatku na rok 2004 została zredukowana o 8 punktów procentowych w stosunku do ubiegłorocznej i wynosi 19% podstawy opodatkowania. Stawka podatkowa (podstawowa) w wysokości 19% ma zastosowanie do opodatkowania dochodów całego roku podatkowego, w tym również w stosunku do odprowadzanych w trakcie roku podatkowego zaliczek na podatek.

Niezależnie od stawki podstawowej, od 1.1.2001 r. obowiązuje stawka podatkowa w wysokości 50%, mająca charakter sankcji, i którą stosuje się do niezadeklarowanych dochodów z tytułu transakcji między podmiotami powiązanymi.

W początkowym okresie obowiązywania ustawy, tj. w okresie od 1.1.1992 r. do 31.12.1996 r., udział budżetu w dochodzie podatnika przewidziany był na poziomie 40% w skali roku. Od początku 1997 r. przepisy podatkowe wprowadzają jednak stopni ową redukcję wysokości stawki podatkowej. Od momentu wejścia w życie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych do końca 2003 r. ewolucja wysokości stawki prezentowała się następująco: Znaczne obniżenie stawki podatku od 1.1.2004 r. – do 19% – ma być „sygnałem dla przedsiębiorców” powodującym przyśpieszenie wzrostu gospodarczego.

Transakcje z podmiotami z krajów stosujących szkodliwą konkurencję podatkową

W sytuacji, gdy w wyniku postępowania podatkowego urząd skarbowy 5 lub inspektor kontroli skarbowej określi, na podstawie oszacowania wynikającego z przepisów art. 11 PDOPrU, dochód podatnika w wysokości wyższej lub stratę w wysokości niższej niż zadeklarowana przez podatnika, a powstała różnica będzie wynikiem dokonania transakcji:

– z podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11 ust. 1 i 4 PDOPrU lub

– w związku z którą zapłata należności dokonywana jest bezpośrednio lub pośrednio na rzecz podmiotu mającego miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju stosującym szkodliwą konkurencję podatkową

– i podatnik nie przedstawi, mimo wezwania, organom podatkowym lub organom kontroli skarbowej wymaganej przez przepisy art. 9a PDOPrU dokumentacji podatkowej – różnica między dochodem zadeklarowanym przez podatnika a określonym przez urząd skarbowy lub inspektora kontroli skarbowej zostanie opodatkowana ryczałtowo przy zastosowaniu stawki 50% (szczegóły dotyczące wspomnianego obowiązku dokumentacyjnego, patrz komentarz do art. 9a PDOPrU). Taka restrykcyjna staw- ka ma na celu zapobieganie próbom przerzucania dochodu z transakcji na inne podmioty (w tym głównie na podmioty uprzywilejowane, płacące, zgodnie z przepisami, niższe podatki lub podmioty ponoszące straty podatkowe) w celu minimalizowania globalnego obciążenia fiskalnego.

Podobne regulacje, przewidujące swoiste kary za braki wymaganej przepisami podatkowymi dokumentacji dotyczącej operacji gospodarczych podatnika, mająmiejsce m.in. w Wielkiej Brytanii, Niemczech, Stanach Zjednoczonych czy Austrii.

Na mocy art. 4 ustawy z 9.6.2000 r. zmieniającej ustawę o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. Nr 60, poz. 700), 50% podatek może być stosowany do transakcji dokonanych po dniu 31.12.2000 r. oraz do transakcji wynikających z umów zawartych po tym dniu. W przypadku zapłaty należności wynikającej z transakcji dokonywanej na rzecz podmiotu mającego miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju stosującym szkodliwą konkurencję podatkową- ryczałtowy podatek w wysokości 50% może być stosowany (z zastrzeżeniem uwag zawartych poniżej) do transakcji albo umów zawartych w roku kalendarzowym następującym po roku, w którym minister właściwy do spraw finansów publicznych określi wykaz krajów i terytoriów stosujących szkodliwą konkurencję podatkową. Rozporządzenie w sprawie określenia krajów i terytoriów stosujących szkodliwą konkurencję podatkową zostało wydane

11.12.2000 r. (Dz.U. Nr 115, poz. 1203), co oznacza, iż obowiązek dokumentacyjny dotyczy transakcji albo umów zawartych po 31.12.2000 r. Artykuł 19 ust. 4 odnosi się do przypadku, kiedy dochód podatnika został określony na podstawie art. 11, który dotyczy kwestii dochodów uzyskiwanych przez podmioty powiązane. Stąd można wysnuć wniosek, iż sankcja za uchybienie obowiązkowi dokumentacyjnemu nie dotyczy dokumentowania transakcji z podmiotami rezydującymi w krajach stosujących szkodliwą konkurencję podatkową, z którymi nie łączą podatnika powiązania, o których mowa w art. 11 PDOPrU.

Ponadto w omawianym artykule mowa jest o nałożeniu sankcji w postaci 50% stawki podatku wyłącznie na „różnicę między dochodem zadeklarowanym przez podatnika a określonym przez […] organy”. Sankcyjny charakter przedmiotowego przepisu uniemożliwia jego rozszerzającą interpretację. Wyłącza to de facto możliwość zastosowania sankcji w przypadku, kiedy podatnik wykazuje stratę podatkową.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>