Świadczenia określone w art. 21 ust. 1 pkt 2a

Ustawa z 27.7.2002 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób 11 prawnych poszerzyła katalog przychodów osiąganych przez osoby o ograniczonym obowiązku podatkowym opodatkowanych w Polsce w sposób zryczałtowany. Od 1.1.2003 r., zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 2a PDOPrU, podatkiem w wysokości 20% przychodów są opodatkowane, oprócz przychodów dotychczas nim obciążonych, również przychody osiągnięte na terytorium Polski z tytułu świadczeń o charakterze niematerialnym, w szczególności z tytułu świadczeń doradczych, badania rynku, zarządzania i kontroli, gwarancji i poręczeń. Z dniem 1.1.2004 r. powyższy przepis uległ zmianie. Ustawodawca, rezygnując z niezdefiniowanego w przepisach i budzącego liczne wątpliwości interpretacyjne pojęcia „świadczenia niematerialne”, dokonał wyspecyfikowania świadczeń (usług) podlegających opodatkowaniu podatkiem zryczałtowanym. Pomimo dokonania takiej specyfikacji katalog przedmiotowych świadczeń, ze względu na zawarcie w nim „świadczeń o podobnym charakterze” pozostał otwarty, w związku z czym wciąż może wzbudzać wątpliwości.

W związku z rozbieżnościami w interpretowaniu pojęcia „świadczenia niematerialne” było ono przedmiotem licznych rozważań w literaturze podatkowej oraz zapytań do urzędów skarbowych w trybie art. 14a OrdPU. W literaturze przedmiotu można się spotkać z tezą, że świadczenia niematerialne to świadczenia, które nie są bezpośrednio związane z przedmiotem materialnym (rzeczą) lub gdy efektem ich wykonania nie jest przedmiot materialny, a także takie świadczenia, dla których przedmiot materialny nie stanowi ich istoty lub jest wyłącznie nośnikiem informacji1. Ministerstwo Finansów, a w ślad za nim urzędy skarbowe, stwierdziło, że:

„ (…) nie ulega wątpliwości, że inne podlegające opodatkowaniu świadczenia niematerialne muszą mieć charakter o znaczeniu prawnym równorzędnym w stosunku do wskazanych w ustawie. Przy kwalifikacji tego rodzaju świadczeń należy również uwzględnić intencję ustawodawcy, iż celem tych regulacji było przeciwdziałanie nieuzasadnionemu transferowi dochodów za granicę”.

Za świadczenia niebędące świadczeniami niematerialnymi organy podatkowe uznawały, m.in. czynności bankowe polegające na obrocie walutami, papierami wartościowymi, instrumentami pochodnymi, usługi informatyczne, reasekuracyjne.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>