Wysokość czynszu z kolejnej umowy leasingowej

Jak wspomniano, z operacją leasingową związane są czynności prawne, dotyczące przedmiotu leasingu po zakończeniu pierwotnej umowy. Chodzi tu przede wszystkim o sprzedaż przedmiotu leasingu po zakończeniu umowy na warunkach odbiegających od rynkowych. Podatkowe konsekwencje takiej sprzedaży przedstawiono w komentarzu do art. 17c. Przepis art. 17e normuje skutki podatkowe kolejnej z czynności prawnych będących następstwem umowy leasingu, tj. oddania rzeczy lub prawa ponownie w leasing, po zakończeniu pierwotnej umowy.

Ustawodawca nie określa szczegółowo warunków, jakie musi spełniać kolejna umowa. Musi ona jedynie dotyczyć tego samego przedmiotu leasingu i zostać zawarta przez te same strony umowy. Z komentowanego artykułu nie wynika jednak, że musi to być taka sama umowa lub inna umowa leasingu. Może to być dowolna umowa o odpłatne użytkowanie. Przepis art. 17e nie jest jednoznaczny. Można bowiem traktować zapis, że „przychodem finansującego i odpowiednio kosztem uzyskania przychodów korzystającego są opłaty ustalone przez strony umowy” jako przyznanie, że tylko te wielkości wpływają na wysokość zobowiązania podatkowego w razie dalszego używania przedmiotu leasingu po upływie podstawowego okresu umowy. Innymi słowy – że dalsze używanie przedmiotu leasingu, przy opłatach leasingowych odbiegających od rynkowych nie powoduje ryzyka szacowania dochodów. Brak jest jednak w przepisie zapisu wprost wyłączającego stosowanie przepisów PDOPrU o uzyskiwaniu przychodu w tytułu świadczeń częściowo odpłatnych (nieodpłatnych), jak to zostało zapisane w art. 17g ust. 2 dotyczącym analogicznej sytuacji.

Możliwe jest także uznanie, że art. 17e stwierdza rzecz oczywistą, że przychody i odpowiednio koszty uzyskania przychodów stron umowy podlegają ogólnym zasadom opodatkowania. Można bowiem przepis ten uznać za przejaw typowego superfluum ustawowego, zjawiska wielokrotnie potępianego w orzecznictwie i doktrynie. W takiej sytuacji art. 17e poza swoją wtórną treścią nie normuje zakresu stosowania regulacji art. 12, dotyczącej świadczeń częściowo odpłatnych, do umów leasingu zawartych pomiędzy stronami umowy „pierwotnej”. Bez tej regulacji korzystający, otrzymujący przedmiot leasingu, w zamian za czynsz o wartości niższej niż rynkowa, uzyskiwałby przychód w wysokości różnicy między ustalonym przez strony czynszem a czynszem rynkowym. Brak jest bowiem przesłanek do stwierdzenia, że korzystający nie uzyskuje z tego tytułu przychodu, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>