Zakończenie umowy leasingu

Podstawową różnicą ekonomiczną pomiędzy najmem, dzierżawą a leasingiem jest to, że korzystający zwraca finansującemu w postaci opłat leasingowych, w czasie jednej umowy leasingu, co najmniej wartość początkową przedmiotu leasingu. W rezultacie po zakończeniu umowy leasingu finansujący może bądź przenieść własność przedmiotu leasingu na korzystającego (co zostało omówione w komentarzu do art. 17c), bądź też sprzedać przedmiot leasingu osobie trzeciej, a uzyskaną cenę (lub część ceny) przekazać korzystającemu. Taka operacja z jednej strony pozwala ko- rzystającemu odzyskać część opłat leasingowych, z drugiej natomiast strony jest dla finansującego środkiem na pozbycie się niepotrzebnego przedmiotu leasingu, a także sposobem na skłonienie korzystającego do dbania o przedmiot leasingu, także gdy nie zamierza on nabyć przedmiotu leasingu po zakończeniu umowy.

Przychód ze sprzedaży i koszt jego uzyskania określane są zgodnie z art. 12-16 PDOPrU. Za moment powstania przychodu uznaje się dzień określony zgodnie z art. 12 ust. 3a PDOPrU. Wysokość kwoty wypłaconej korzystającemu z tytułu spłaty wartości początkowej przedmiotu leasingu. Zapis art. 17d ma, co do zasady, charakter informacyjny. Brak art. 17d 2 właściwie niczego by nie zmieniał w opodatkowaniu stron takiej operacji – z jednym, istotnym wyjątkiem. Przepis art. 17d ust. 2 ogranicza możliwość uznania za koszt uzyskania przychodów finansującego wydatków z tytułu wskazanego w tym przepisie, jedynie do wysokości różnicy między rzeczywistą wartością netto przedmiotu leasingu a hipotetyczną wartością netto. Poprzez określenie wielkości dopuszczanego przez ustawę kosztu uzyskania przychodów finansującego przepis ten pośrednio wskazuje kwotę maksymalną, którą otrzymałby korzystający po zakończeniu umowy spełniającej warunki z art. 17b.

Konsekwencje podatkowe wypłaty ustalonej kwoty z tytułu spłaty wartości przedmiotu umowy. Przepis art. 17d ust. 3 wprowadza zasadę, że korzystający obowiązany 3 jest wykazać przychód podatkowy w momencie faktycznego otrzymania kwoty od finansującego, nie zaś na zasadach memoriałowych, w momencie wymagalności tej kwoty. Analogicznie, po stronie finansującego kosztem uzyskania przychodu przekazana kwota może stać się dopiero w dniu zapłaty.

Jeżeli po upływie podstawowego okresu umowy leasingu, o której mowa wart. 17b ust. 1, finansujący oddaje korzystającemu do dalszego używania środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, będące przedmiotem tej umowy, przychodem finansującego i odpowiednio kosztem uzyskania przychodów korzystającego są opłaty ustalone przez strony tej umowy.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>